بهمن, ۱۳۹۷ 1 نظر آموزش, تکنولوژی

رایانش ابری چیست و چه کاربردی دارد؟؟

رایانش ابری به ارائه‌ی آنلاین و لحظه‌ای منابعی مانند دیسک، شبکه، رم و پردازنده یا
سرویس‌هایی مانند دیتابیس به تناسب نیاز مشتری گفته می‌شود.

رایانش-ابری

در رایانش ابری (Cloud Computing)، کاربران بی‌نیاز از تأمین و نگه‌داشت سخت‌افزار یا
کانفیگ سرویس، از ابتدا می‌توانند در هر لحظه منابع و سرویس دلخواه خود را درخواست و از آن استفاده کنند.
امروزه، کسب‌وکارهای گوناگونی مانند وب‌سایت‌های بزرگ اینترنتی و اپلیکیشن‌های موبایل به‌دلیل مزایای بی‌شمار
سرویس‌های ابری به این پلتفرم مهاجرت کرده‌اند.

تاریخچه رایانش ابری

تاریخچه رایانش ابری

پیدایش مفاهیم اساسی رایانش ابری به دهه ۱۹۶۰ بازمی‌گردد.
زمانی که جان مک‌کارتی اظهار داشت که «رایانش ممکن است روزی به
عنوان یکی از صنایع همگانی سازماندهی شود». تقریباً تمام ویژگی‌های امروز
رایانش ابری (تدارک الاستیک، ارائه به صورت یک صنعت همگانی، برخط بودن و توهم دسترسی به عرضه نامحدود)
به همراه مقایسه با صنعت برق و شکل‌های مصرف عمومی و خصوصی و دولتی و انجمنی را پارک هیل داگلاس در کتابی که
با عنوان «مشکل صنعت همگانی رایانه» در سال ۱۹۶۶ مورد بررسی قرار داد. واژه ابر در واقع بر گرفته از صنعت تلفن است
به این‌گونه که کمپانیهای ارتباطات راه دور که تا دهه ۱۹۹۰ تنها خطوط نقطه به نقطه اختصاصی ارائه می‌کردند، شروع به
ارائه شبکه‌های خصوصی مجازی با کیفیتی مشابه و قیمتهای کمتر نمودند.
نماد ابر برای نمایش نقطه مرزی بین بخش‌هایی که در حیطه مسئولیت کاربرند و آنهایی که در حیطه مسئولیت عرضه‌کننده
بکار گرفته می‌شد. رایانش ابری مفهوم ابر را به گونه‌ای گسترش می‌دهد که سرورها را نیز علاوه برزیر ساخت‌های شبکه
دربر گیرد.
سایت آمازون با مدرن‌سازی مرکز داده خود نقش مهمی در گسترش رایانش ابری ایفا کرد.
بعد از حباب دات-کام آن‌ها دریافتند که با تغییر مرکز داده‌های خود – که مانند اغلب شبکه‌های رایانه‌ای
در بیشتر اوقات تنها از ۱۰٪ ظرفیت آن استفاده می‌شد و مابقی ظرفیت برای دوره‌های کوتاه اوج مصرف در
نظر گرفته شده بود – به معماری ابر می‌توانند بازده داخلی خود را بهبود بخشند. آمازون از سال ۲۰۰۶ امکان دسترسی
به سامانه خود از طریق وب سرویس‌های آمازون را بر پایه رایانش همگانی ارائه کرد. در سال ۲۰۰۷، گوگل و آی بی ام به
همراه چند دانشگاه پروژه‌ای تحقیقاتی در مقیاسی بزرگ را در زمینه رایانش ابری آغاز نمودند.
در اواسط سال ۲۰۰۸ شرکت گارتنر متوجه وجود موقعیتی در رایانش ابری شد که برای «شکل دهی ارتباط بین
مصرف‌کنندگان خدمات فناوری اطلاعات، بین آنهایی که این سرویس‌ها را مصرف می‌کنند و آن‌ها که این سرویس‌ها را
می‌فروشند» بوجود می‌آید.

انواع سرویس‌های رایانش ابری چیست؟

انواع سرویس‌های رایانش ابری چیست؟

رایانش ‌ابری مفهوم جامعی از چند زیرمجموعه‌‌ است. دسته‌بندی‌های اصلی در رایانش ابری عبات‌اند
از: Iaas و PaaS و SaaS. این دسته‌بندی‌ها هرکدام یک بخش از پازل رایانش ابری را تشکیل می‌دهند. درادامه، بررسی
می‌کنیم که این دسته‌بندی‌ها چیست‌اند؟‌

(IaaS (Infrastructure as a Service

Infrastructure as a Service که در ایران بیشتر با Yas تلفظ می‌شود، شامل عرضه‌ی بسته‌ی
کامل زیرساخت‌های IT مانند نتورک (Network) و سرور (Server) و فضای ذخیره‌سازی ازطریق
اینترنت و به‌شکل آنلاین است. مدیریت و نگه‌داری این زیرساخت مشابه زیرساخت‌های سنّتی است که افرادی مانند
SysAdminها با آن آشنا هستند.

(PaaS (Platform as a Service

سرویس PaaS به کاربران امکان می‌دهد دغدغه‌ی نگه‌داری سرویس‌های زیرساختی مانند سیستم‌عامل را نداشته باشند.
وظیفه‌ی مدیریت منابع برای سیستم‌عامل‌ها، پچ‌کردن آن‌ها و سایر وظایف به‌عهده‌ی فراهم‌کننده‌ی زیرساخت است.
بدین‌ترتیب، می‌توانید در زمانی کمتر از یک دقیقه سیستم‌عاملی با کانفیگ دلخواهتان را آماده کنید و پس‌ازآن، تمامی
تمرکزتان روی نرم‌افزارتان باشد.

(SaaS (Software as a Service

آخرین بخش پازل رایانش ابری مربوط‌به سرویس SaaS است. در این بخش، کاربر حتی با نرم‌افزار و شیوه‌ی کانفینگ آن
نیز کاری نخواهد داشت. نمونه‌ی بارز آن، استفاده از سرویس ایمیل است که کاربر بدون درگیرشدن با سیستم‌عامل یا حتی
نرم‌افزار ایمیل، می‌تواند ایمیل سرورش را راه‌اندازی کند.
در بین این دسته‌بندی‌ها، جالب است بدانید براساس پیش‌بینی گارتنر، اندازه‌ی بازار سرویس IaaS در سال ۲۰۲۲ حداقل
صدمیلیارد دلار خواهد بود که نشان‌دهنده‌ی نیاز فراوان بازار در این حوزه است.

ویژگی‌های کلیدی

از دیدگاه سخت‌افزاری رایانش ابری در مقایسه با فناوری‌های مشابه قبلی سه جنبه جدید دارد:
ایجاد تصور و توهم دسترسی به منابع نامحدود فناوری اطلاعات در زمان تقاضا و در نتیجه، از بین بردن نیاز کاربر به
برنامه‌ریزی تدارک منابع فناوری اطلاعات برای مصارف آینده
از بین بردن نیاز به سرمایه‌گذاری پیشاپیش برای منابع فناوری اطلاعات. شرکت‌های تجاری می‌توانند در اندازه کوچکتر
کارشان را آغاز کنند و بر اساس نیاز در زمان دلخواه منابع سخت‌افزاری مورد نیاز خود را افزایش یا کاهش دهند.
امکان پرداخت برای استفاده از منابع فناوری اطلاعات در واحدهای زمانی کوتاه مدت مورد نیاز آن منبع. (مثال: برای
پردازشگر در واحد ساعت؛ یا برای رسانه‌های ذخیره‌سازی در واحد روز)

مزایای اصلی رایانش ابری عبارتند از:

مزایای اصلی رایانش ابری عبارتند از

چابکی: کاربر می‌تواند در زمان نیاز میزان منابع مورد استفاده را کاهش یا افزایش دهد.
مستقل از مکان: کاربر می‌تواند در مکانی که قرار دارد فارق از محدودیت‌های جغرافیای از خدمات مبتنی بر این سرویس
بهرمند گردد.
هزینه: ادعا می‌شود که این فناوری هزینه‌ها را به میزان زیادی کاهش می‌دهد و هزینه سرمایه‌ای را به هزینه عملیاتی تبدیل
می‌کند. این به ظاهر موانع ورود به بازار را کاهش می‌دهد، زیرا رایانش ابر، مشتریان را از مخارج سخت‌افزار، نرم‌افزار و
خدمات و همچنین از درگیری با نصب و نگهداری نرم‌افزارهای کاربردی به شکل محلی می‌رهاند. همچنین هزینه توسعه
نرم‌افزاری را کاهش داده و فرایند را مقیاس پذیرتر می‌نمایدنابستگی به دستگاه و مکان: کاربران می‌توانند در هر مکانی و
با هر دستگاهی (مثل PC یا تلفن همراه) به وسیله یک مرورگر وب از راه اینترنت به سامانه‌ها دسترسی داشته باشند.
چند مستأجری: این ویژگی امکان به اشتراک‌گذاری منابع و هزینه‌ها بین گروهی از کاربران را به وجود می‌آورد و بدین
وسیله موارد زیر را امکان‌پذیر می‌سازد:
متمرکز سازی زیر ساختها در مکانهایی با هزینه کمتر (مثل مکانهایی با هزینه برق یا قیمت زمین کمتر)
افزایش بکارگیری و کارایی برای سامانه‌هایی که در اغلب مواقع بیش از ۱۰ تا ۲۰ درصد بکارگیری نمی‌شوند
قابلیت اطمینان: در صورتی که از سایتهای چندگانه استفاده شود قابلیت اطمینان افزایش می‌یابد.
سنجش پذیری: کاربران می‌توانند در زمان تقاضا و به صورت دینامیک منابع را تدارک ببینند و نیازی به تدارک پیشین برای
زمان‌های حداکثر بار مصرف منابع نیست. منابع در رایانش ابری باید قابل اندازه‌گیری باشند و لازم است که میزان مصرف
منابع برای هر کاربر و هر منبع بر اساس واحدهای ساعتی، روزانه، هفتگی، ماهانه اندازه گرفت.
امنیت: به دلیل تمرکز داده‌ها و منابع امنیتی بیشتر و پیچیده‌تر امنیت افزایش می‌یابد،اما نگرانی‌ها به دلیل از دست دادن
کنترل روی داده‌های حساس همچنان پابرجاست. امنیت در رایانش ابری اغلب بیشتر یا برابر با سیستم‌های سنتی می‌باشد،
زیرا ارائه دهندگان رایانش ابری به منابع اختصاصی امنیتی دسترسی دارند که بیشتر مشتریان از عهده خرید این منابع بر
نمی‌آیند.
نگهداری: به دلیل عدم نیاز به نصب برنامه‌های کاربردی برای هر کاربر نگهداری آسانتر و با هزینه کمتر انجام می‌شود.
شرکت‌هایی که سکوهای خودشان را پیاده‌سازی و اجرا می‌کنند، باید زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری خودشان را
خریداری و نگهداری نمایند و کارمندانی را برای مراقبت از سیستم استخدام کنند، همه اینها می‌تواند پر هزینه و زمان بر
باشد. درحالیکه رایانش ابر نیاز به انجام این کارها را از میان می‌برد. هر دستگاه ساده که توانایی اتصال و برقراری ارتباط
با سرور را داشته باشد، برای استفاده از خدمات رایانش ابر کافی است و می‌تواند نتایج را با دیگران به تشریک مساعی
بگذارد.

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *