خرداد, ۱۳۹۸ بدون نظر آموزش, هنر و گرافیک

با افسانه پوستی درباره سالهای حضورش در دوبله سردی شیرین

نیروان غنی پور

در مقدمه گفت وگو با مریم شیرزاد، به نقش گویی های درخشان زنان دوبلوری که توانستند در

یک دهه گذشته با صدایشان را با چهره بازیگران مشهور برای علاقمندان

 دوبلاژ به یادماندنی کنند، اشاره شد.

در آن یادداشت نام یکی از دوبلورها به عمد در کنار دیگران نیامد، چون قرار بود  در گفت

وگویی شیوه کارش بررسی شود. افسانه پوستی ما همان دوبلور است که در

سالهای اخیر نقش گویی اش به پا جای جودی فاستر توانسته حق مطلب را ادا کند. البته  زهره

شکوفنده که یکی از باتجربه ترین دوبلورهای کنونی است نیز در فیلمهای

تماس (رابرت زمکیس، ۱۹۹۷). نقشه پرواز (رابرت شوئنتکه، ۲۰۰۵، مدیر دوبلاژ: محمود قنبری)،

شجاع (نیل جردن، ۲۰۰۷) و… به جای فاستر – گویندگی کرده اما صدای افسانه پوستی با

چهره سرد و – بدون میمیک جودی فاستر تناسب بیشتری دارد. برای اثبات این

ادعا می توان دوبله سکوت بره ها (جاناتن دمی، ۱۹۹۱)، نقشه پرواز(مدیر دوبلاژ: امیر زند) و اتاق

امن (دیوید فینچر، ۲۰۰۲) را جدی تر بررسی کرد و تناسب صدای گوینده را با ظاهر بازیگر دریافت

اولین نقش گویی پوستی به جای فاستر در

سکوت بره ها (مدیر دوبلاژ: چنگیز جلیلوند) بود که در صدایش جدیت، هوش و وظیفه شناسی

شخصیت کلاریس ملتا: استرلینگ را با درون مایه ای از ترس و اضطراب

نمایان کرد. (اجرای او در کنار گویندگی ماهرانه نصرالله مدقالچی به جای آنتونی هاپکینز) دوبله

سکوت بره ها را دیدنی و شنیدنی کرد، به ویژه در فصل های ملاقات کلاریس با دکتر هانیبال در

زندان این فیلم را چند سال قبل دیده بودم و بازی جودی فاستر برایم بسیار دلپذیر بود. نکته

جالب، سن و چهره فاستر بود که خیلی کمتر ازنقشش نشان میداد، در حالی که با وجود چهره

ظریف و جوانش نوعی اقتدار ذاتی داشت. معمولا نحوه گفتار یک دختر جوان با نوعی ملاحت و

نشاط همراه است ولی این ویژگی ها در شخصیت کلاریس نبود و ویژگی بارزش همان تحکم و

اقتدار بود و همین وجوه متفاوت یک شخصیت، کارم را در سکوت بره ها خیلی سخت کرده بود،

ضمن اینکه به عنوان گوینده در کنار دقت به بازی بازیگر باید به نوع بیان فاستر نیز دقت میکردم

که سرعت بالایی در بیانش داشت. بعدها در نقش گویی هایم به جای فاستر درنقشه پرواز و

اتاق امن، کارم به مراتب راحتتر از دوبله سکوت بره ها بود. هرچند که دوبله آن دو فیلم نیز انرژی

فراوانی می طلبید.» 

 بجز شیوه دیالوگ گویی، جنس صدای پوستی نیز – شباهت بسیاری به صدای فاستر دارد؛ با

همان سردی و آرامش در گفتار. این که یک دوبلور چه گونه از بازیگری که جایش صحبت

می کند، تاثیر گرفته و به او علاقه پیدا می کند، 

افسانه پوستی

از موضوع های جالب توجه دنیای دوبلرهاست که

همواره کنجکاوی دوستداران دوبله را برانگیخته است راستش بازیگران دیگری هستند که برایم از

جودی فاستر محبوب ترند. با این حال شاید شخصیتی که او ایفا می کند یکی از بخش های

شخصیت من هم باشد که هنگام دوبله توانستم با آن ارتباط برقرار کنم مانند سرد و جدی بودن

شخصیتش که این خصلت ها را در خودم هم سراغ دارم ولی روی هم رفته جودی فاستر

بازیگرینیست که بگویم خیلی علاقه مندش هستم، در مقایسه با ساندرا بولاک که همیشه

عاشق بازی اش بوده ام و تا به حال فرصتی پیش نیامده که به جایش حرف بزنم افسانه پوستی

پس از اینکه در رشته مترجمی زبان فرانسه از دانشگاه علامه طباطبایی فارغ التحصیل شد. 

در مستندی که ناصر ممدوح مدیر دوبلاژ آن بود به جای یک پرستار اولین جمله اش را گفت:

 «حالا چشم هایت را باز کن».

 در ۱۳۷۱ پس از گذراندن مراحل آزمون گویندگی در تلویزیون و انجمن گویندگان (زیر

نظر احمد رسول زاده و زنده یاد ژاله کاظمی) وارد حرفه دوبله شد و دوره کارآموزی اش را نزد

زنده یاد محمد خواجوی ها، ژاله علو، پرویز بهرام و غلامعلی افشاریه گذراند تا این که با

استعدادی از خود بروز داد خیلی زود مسیر پیشرفت را طی کرد. همکاری با آن مستند گوهای بر

جسته،شاید تاثیر ماندگاری در شیوه گفتن پوستی داشته که از آن به صدای سرد یاد می شود.

هرچند خودش با نام بردن از فیلمهایی که در گذشته و حال دوبله کرده، از شیوه های گوناگونی

یاد می کند که لزوما مشابه نقش گویی های مشهورش به جای جودی فاستر نیستند: «از

نوجوانی به تماشای فیلم علاقه داشتم و این علاقه تحت تأثیر پدرم شکل گرفت که همیشه

دوست داشت فیلمهای روز را ببیند. در دوران دانشجویی به دوبله فیلم ها دقت بیشتری کردم و

به این حرفه علاقه مند شدم و برخی از گویندگان را از طریق صدایشان شناختم. بعد برایم جالب

بود که بدانم فیلم چه گونه دوبله می شود، تا اینکه پس از پایان دانشگاه، با وجود پیشنهادهای

خانواده برای کار در حرفه ای مربوط به رشته تحصیلی ام، مطلع شدم که تلویزیون برای جذب

گوینده فیلم آزمونی گذاشته است. در آن شرکت کردم و پس از مدتی به عنوان دوبلور مشغول به

کار شدم. در همان سال ها، در کنار گویندگی ترجمه چند فیلم را در تلویزیون به عهده گرفتم که

بعدها دیگر فرصتی پیش نیامد تا فیلمی را ترجمه کنم. در ۱۳۷۶، سریال شمال شصت از شبکه

دو تلویزیون پخش و استقبال زیادی از آن شد. این سریال را که درباره بومیان و مهاجران آلاسکا

بود، امیر قطعه ای دوبله کرد. پوستی در این سریال به جای میشل کندی پلیس زن سرخپوست

حرف زد که جزو نخستین تجربه هایش بود و با آن شناخته شد. بجز صدای پوستی در این سریال،

علاقه مندان دوبله با صدای فریبا رمضان پور (دکتر سارا) و شروین قطعه ای (تی وی) نیز آشنا

شدند. از دیگر سریال های مشهور تلویزیون که با صدای پوستی دوبله شدند می توان به

هلیکوپترامدادی هلیکوپتر پلیس هشدار برای کبرا ۱۱ و افسران پلیس اشاره کرد.

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *